الشيخ الصدوق ( مترجم : گيلاني )

232

الخصال ( فارسي )

ترجمهء ( 1039 ) بيشتر ايام حيض زن تا ده روز است و كمترين آن سه روز ، مستحاضه بايد غسل كند و عورت خود را با پنبه پر كند و ببندد و نماز بگذارد ، حائض نماز مگذارد و قضاى آن نيز بر وى واجب نيست ، و روزه مگيرد ليك قضاى آن را به جاى آورد . روزهء رمضان واجب است ، هر گاه ماه ديده شود ، روزه گيرند و هر گاه ماه شوال ديده شود روزهء خويش را بگشايند . نماز مستحبى را با جماعت مگذارد ، زيرا اين كار بدعت است و هر بدعت گمراهىست و هر گمراهى در دوزخ است ، روزهء سه روز در هر ماهى سنت است ، و آن روزهء دو پنجشنبه است با چهار شنبه ميانه . به اين قسم : پنجشنبهء غرهء ماه و چهارشنبه دههء ميانهء و پنجشنبهء آخرين از ماه . روزهء ماه شعبان براى كسى كه بتواند روزه داشته باشد ، نيك است . چون نيكوكاران آن ماه را روزه مىداشتند و مردمان را بدان تشويق مىكردند و پيامبر روزهء ماه شعبان را به ماه رمضان مىپيوست . مكلف مىتواند قضاى رمضان را هر گاه خواسته باشد تفريق كند ، هر گاه پياپى گيرد بهتر است ، حج كعبه بر هر دارنده‌يى كه راه بدان يابد واجب است ، توانايى عبارت است از توشه و بارگير براى سوارى ، تندرستى و هزينه‌يى كه براى خانوادهء خود بگزارد و هزينهء بازگشت از مكه به جايگاه خويش ، بايد حج تمتع بگزارد نه حج قرآن و افراد ، زيرا حج قرآن و افراد براى كسىست كه در پيرامون مكه زندگى مىكند و احرام بيش از ميقات روا نيست ، چنان كه پس افكندن آن نيز روا نباشد مگر براى بيمارى يا تقيه ، خدا گفته : حج و عمره را براى خدا كامل كنيد و كمال آن كناره‌گيرى از مباشرت و دروغ و ستيزه كردن است . براى عمل حج قربانى گوسفندى كه اخته شده يا تخم آن كشيده شده بسنده نيست ، چون كه ناقص است ، هر گاه گوسفند درست باشد نمىتوان خايه ماليده را داد . واجبات حج احرام است ، و چهار تلبيه گفتن ، چنين : لبيك اللهم لبيك لبيك لا شريك لك ، لبيك ان الحمد و النعمة لك و الملك لا شريك لك ، و طواف خانه از واجبات عمره مىباشد با دوگانه‌يى در مقام ابراهيم و سعى ميان صفا و مروه نيز واجب است ، و طواف حج واجب است و دوگانهء آن در مقام ابراهيم واجب است ، و سعى ميان صفا و مره نيز واجب است ، و طواف نساء نيز واجب است و همچنين دوگانهء طواف در مقام ابراهيم بعد از آن . و بعد از آن سعى در ميان صفا و مروه نيست ، ماندن به مشعر واجب است ، قربانى براى آنكه حج تمتّع مىگزارد واجب باشد ، اما ماندن ، به عرفه سنتىست كه ترك نمىشود ، سر تراشيدن سنت است ، و رمى جمره‌ها سنت است . جهاد به فرمان امام عادل درست واجب است . هر كه براى نگاهدارى خواستهء خود كشته شود در حكم شهيد است ، تقيه كردن در كشورهاى مخالف واجب است . كشتن كفار و دشمنان جائز نيست مگر قتل نفس كنند يا راه زنى و در زمين خدا تباهى مشغول باشند . در زمان فرمانروايان جور تقيه واجب است . آنكه از